شهریار شهر سنگستان

سه شعر کوتاه

1

پتو می پیچد دورش

کودک معصوم.

پس سپاسگزارانه در خود فرو می رود

آدم برفی.

2

یک سر این چشم به سیمره وصل است ، گویی.

و سر دیگرش

به دره ی عمیق پستانهایت

وقتی خوابت را می بینم.

3

چندبار بگویم به آخر کلمات

نقطه اضافه نکن.

سرش گیج رفت زمین

آنقدر به دنبال تو

دور خودش گشت.

و تو باز می نویسی :

(( فردا….))

* سیمره نام رودی ست در غرب